Onthullingstoespraak

Toespraak door Rosemarie Vos-van Oevelen bij de onthulling op 28 juni 2018

Goedenavond dames en heren, jongens en meisjes,

Aan mij de eer om jullie wat te mogen vertellen over hoe het is gekomen dat wij vanavond hier twee Social Sofa’s kunnen onthullen.

Een jaar of vijf geleden waren de eerste inwoners bijeenkomsten voor de Structuurvisie over het centrum van ons dorp. Een groep actieve bewoners waren het beu om toe te kijken hoe het winkelcentrum verder aan het verpauperen was en besloten in actie te komen. De Stichting Bruisend Centrum werd opgericht en ging aan de slag. Met begeleiding van de gemeente werd de nota Structuurvisie gemaakt waarin stond hoe het centrum zou worden aangepakt. Prachtige plannen werden voorgelegd aan de inwoners en in die zomer was het dat mijn man en ik op een pleintje in een dorpje ergens op de Veluwe op een mozaïekbankje zaten. Denkend aan hoe mooi ons dorp er over een paar jaar uit zou komen te zien, dacht ik “Zo’n bankje zou toch ook wel heel erg mooi in ons dorp staan straks”. Thuis gekomen besloot ik om wat informatie in te gaan winnen over de Social Sofa waar we op hadden gezeten. Ik kwam uit in Tilburg bij de Stichting Duvelhok en sprak met een enthousiaste man die mij graag wat informatie materiaal toe wou sturen. Dit ondanks het feit dat ik vertelde dat het nog lang niet zo ver was, dat het concreet tot een bestelling zou komen.

Een paar dagen later viel er een enveloppe op de deurmat met daarin informatie over alle mogelijkheden van het mozaïeken van voorwerpen. De Sofa bleef uiteraard mijn favoriet. Om te kijken of er meer mensen enthousiast over het bankje waren begon ik de folder rond te delen. Vele enthousiaste reacties werden ontvangen onder andere vanuit de Stichting Bruisend Centrum, maar uiteraard was het nog veel te vroeg om over dit soort dingen na te denken. Ze moesten nog beginnen met het maken van de inrichtingsplannen en die zouden ook weer met de bewoners worden besproken. Als de plannen dan helemaal klaar zouden zijn, moest het hele spul nog eens aanbesteed en uitgevoerd worden. Dan ben je ondertussen weer een paar jaar verder. Zoals jullie weten is de uitvoering gestart in september 2016 en liep vorig najaar op zijn eind.

Toen kwam het moment dat ik dacht: “Hoe zou het met de Social Sofa zijn? Nemen ze dat nog mee in het plan of gebeurt er niets meer mee”? Uit navraag bij de gemeente bleek dat er alleen nog nagedacht werd over een mogelijkheid om het verblijf van Vincent van Gogh in 1883 beter zichtbaar te maken in ons dorp. Daarbij werd inderdaad ook de mogelijkheid meegenomen om dit via een Social Sofa te doen. En dus kwam mijn vraag precies op het juiste moment want als zo’n sofa er zou komen dan was het namelijk wel de bedoeling dat het initiatief vanuit het dorp kwam. Er was nog geld over in het project van de herinrichting en als het Plaatselijk Belang dan ook nog wat er bij zou doen, dan was de financiering rond. Maar met geld alleen ben je er natuurlijk nog niet, daar komt meer bij kijken.

Voor het creatieve deel zocht ik eind november contact met Ina Davids om te vragen of zij het leuk zou vinden dat deel voor haar rekening te nemen. Ze was meteen enthousiast en dus was dat ook weer geregeld.

Ook het mozaïeken van de bank zou door inwoners van het dorp gebeuren en daar lag nog wel een uitdaging. We gingen ervan uit dat we minimaal 25 vrijwilligers nodig hadden om de klus te klaren. Het was echter december en de mensen hebben dan over het algemeen andere zaken aan het hoofd dan vrijwilligerswerk. De aanmeldingen liepen in het begin stroef, maar tussen Kerst en Oud en Nieuw kwam daar verandering in. Het aantal van 25 hadden we begin januari bij elkaar en rap daarna zaten we al boven de 30.

Ook moest er een plaats gevonden worden waar de Sofa kon staan tijdens het mozaïeken. De breifabriek van Henk en Kitty Slim stond al gedeeltelijk leeg en daar waren we van harte welkom. Een ideale plek, want het is midden in het dorp en dus hoef je niet in het donker over slecht verlichte wegen te fietsen om naar het bankje te gaan.

Maar het ging altijd nog over één bankje en nu staan er twee. Hoe is dat gekomen? Een van de eerste aanmelders vroeg meteen: We zijn een Tweelingdorp: waarom doen we er geen twee? Prachtig idee natuurlijk, maar dan heb je wel 2 problemen namelijk geld en extra vrijwilligers. Gelukkig bleven de aanmeldingen binnenkomen en zaten we eind januari op de 40 vrijwilligers die nodig hadden voor de 2 banken.

Dan nog het extra geld wat nodig was voor de 2e Sofa. Allereerst werd contact opgenomen met de gemeente Emmen met het verzoek of zij de 1e bank volledig voor hun rekening wilden nemen, als het dorp de 2e betaalde. Dat was goed en dus begon de lobby voor het geld uit het dorp. Stichting Welzijn Veenoord en omgeving was de eerste grote sponsor die een bijdrage toezegde. De kleinere sponsoren hoefden er ook niet lang over na te denken. Maar we kwamen nog steeds geld tekort en het zou wel mooi zijn als het Plaatselijk Belang dit voor zijn rekening wilde nemen. Op 7 februari kwam het bestuur bijeen en Ina en ik mochten ons zegje komen doen waarom wij vonden dat dit project een bijdrage verdiende. Die avond bleek dat zij erg enthousiast waren en het restant beschikbaar stelden. We konden aan de slag met het ontwerp voor 2 banken. Eind februari waren de ontwerpen klaar en kon Vincent Dominicus van Duvelhok aan de slag. Ina zal hierover straks meer vertellen.

Ondertussen werd er een rooster gemaakt waarop de vrijwilligers konden intekenen wanneer zij graag wilden komen mozaïeken. Er kon door 12 personen tegelijkertijd aan de Sofa’s worden gewerkt maar dat bleek geen problemen op te leveren. Door de gevarieerde leeftijden van de vrijwilligers was er voldoende spreiding over de hele week. Bijna de hele week konden we terecht bij Henk en Kitty in de breifabriek. Op het drukste dagdeel woensdagmiddag 11 april waren we met 11 personen in de breifabriek. Alleen op vrijdag- en zaterdagavond en de zondag was de tent gesloten. De werkgroep had af en toe ook wat rust nodig.

Zaterdag 17 maart was de dag waarop de workshop mozaïeken werd verzorgd door de leverancier Duvelhok. Dit was ook wel nodig aangezien bijna niemand van de 43 vrijwilligers ervaring had met mozaïeken. De week daarop was de eerste week dat er zelfstandig door ons werd geplakt. De planning was om begin mei klaar te zijn, maar al snel bleek dat dat geen haalbare kaart was. Eind mei zijn de laatste steentjes op de bankjes geplakt en kon de afwerking door een klein groepje beginnen. In totaal zijn er 1500 uren besteedt aan het plakken. Dit is ongeveer 11 maanden werk voor iemand met een 36-urige werkweek.

Dan nog de locatie waar de Sofa’s staan. Vanaf het begin ging onze voorkeur uit naar een plek dicht bij de grens van de 2 dorpen bij voorkeur tegenover het Van Gogh Huis. Dit bleek echter met 2 banken geen haalbare kaart, omdat de ruimte er te beperkt was. Vandaar dat we hebben gekozen voor de plek waar ze nu staan.

Ik ben trots dat we gezamenlijk deze bankjes hebben kunnen realiseren

Voor het Dorp en door het Dorp!